There is a stone in Forres that most people simply walk past. It sits jammed against a wall on the main road, just metres from the police station — an unremarkable boulder, cracked and held together with iron staples. And yet, if you pause to read the small plaque beside it, something shifts in you. Because this stone remembers.
|
“From Cluny Hill, witches were rolled in stout
barrels through which spikes were driven. Where the barrels stopped, they were
burned with their mangled contents. This stone marks the site of one such
burning.” — Inscription on the Witches Stone,
Forres |
I live in Moray. I drive past
places like this without always stopping. But one grey afternoon, I stopped. And
I haven’t quite stopped thinking about it since.
❖ ❖ ❖
W
Forres jest kamień, obok którego większość ludzi po prostu przechodzi. Tkwi wciśnięty między chodnik a mur przy głównej drodze, kilka metrów od komisariatu policji — niepozorny głaz, popękany i spięty żelaznymi klamrami. Ale jeśli
zatrzymasz się, żeby przeczytać małą tabliczkę przy nim, coś w tobie się
zmienia. Bo ten kamień pamięta.
|
„Z Cluny Hill
czarownice staczano w grubych beczkach, przez których boki wbito kolce. Tam,
gdzie beczki się zatrzymały, palono je wraz z ich zmasakrowaną zawartością.
Kamień ten oznacza miejsce jednego z takich spaleń.” — Napis na Kamieniu Czarownic, Forres |
Mieszkam w Moray. Przemierzam takie miejsca często bez zatrzymywania się. Ale pewnego szarego popołudnia stanęłam. I właściwie od tamtej pory nie przestaję o tym myśleć.
